Wapno jest jednym z najwcześniej stosowanych materiałów cementowych stosowanych przez ludzkość. Starożytni Grecy używali go w budownictwie już w VIII wieku p.n.e., a Chiny zaczęły go używać w VII wieku p.n.e. Wiele dobrze-zachowanych starożytnych malowideł ściennych i-fundamentów z ubitej ziemi pokazuje użycie wapna. Innym przykładem jest budowa Wielkiego Muru Qin.
Chiny są jednym z pierwszych krajów produkujących i wykorzystujących wapno. Dowody archeologiczne wskazują, że w wielu miejscach kulturowych z okresu Longshan w dorzeczu Żółtej Rzeki (około 2800–2300 p.n.e.) odnaleziono gładkie i solidne ściany oraz podłogi otynkowane wapnem. Datowanie C-14 wskazuje, że wapno używane na stanowiskach z okresu Longshan było sztucznie kalcynowane.
Wraz z rozwojem nowoczesnego przemysłu wapno, oprócz tego, że jest podstawowym materiałem w inżynierii lądowej, znalazło różnorodne zastosowania w wielu powstających sektorach przemysłu. Duże ilości wapna wykorzystuje się w metalurgii, szklarstwie, produkcji alkaliów i cukru, papiernictwie, garbowaniu skóry, węgliku wapnia i chemikaliach organicznych, cegłach karbonizowanych, płytach karbonizowanych, a także do ulepszania gleby, uzdatniania wody i oczyszczania gazów.
